| تبليغات | X |
|
پیرکوه
پیرکوه
|
پیرکوه
اما پیرکوه را نخست باید از عمار لو شناخت وعمار لو جایی است در میان کوههای سر به گر دون سای البرز که بهارانیسر سبز و دلفریب و زمستان های سر سخت وسرد دارد . آنچه این سرزمی زیبا را منحصر به فرد گرائیده تنوع در وضعیت اقلیمی آن است که کوهها با جنگل ها یش ومراتع ومزارعش و چشمه ساران زلال و رود های روانش ظدر هم آمیخته است و در ه" ها و صخره هایش مردان وزنانی را به یاد دارند که در روزگارانی نه چندان دور و به سال ۱۱۰۰هجری قمری (۱۰۵۸خورشیدی) یعنی ۳۲۶سال پیش به -فرمان نادر شاه افشار برای حفظ وحراست تنگه منجیل از هجوم وجاه طلبی تزار روسواز شمال خراسان و قوچان به این سرزمین گو چاندند ودر حوالی گنجه رودبار اردو زدند.اینان همان کردان عمارلو بودند که از ایل بزرگ زعفرانلو منعشب گردیدهو به دلیل فداکاری هاو دلاوریهایش در راه آئین ومیهن ،نادر شاه به این قبیله توجه زیاده داشته است وسپسبا گذشت زمان کردان کرمانجدر منطقه نسبتا" وسیعی از خرگامتا جیرنده و فاراب تا پیرکوه و دیارجان پراکنده شده اند که اکنون جمعیت آنها را حدود پنجاه هزار نفرتخمین می زنندوشامل ۱۲۰روستا ی کوچک وبزرگ می باشد. تیره کُرد که در منطقه ساکن هستند عبارتند از تیره « قبه کرانلو» در دیار جان -- تیره « استاجلو یا استاجلو » در پیرکوه و تیره « بیجانلو یا بایشانلو» جیرنده و تیره « سمخانلو یا سمختانلو » در خورگام . اما طایفه استاجلو از همان تیره بودند که در رکاب شاه اسماعیل صفوی در جنگ با عثمانی ها صلابت و فداکاری زیادی از خوشان دادند و بزرگ ترین سردار سپاه صفوی به نام محمد خان یا خان محمد استاجلو از این طایفه بوده است و در جایی دیگر ادیب و محقق گیلانی زنده یاد جهانگیر سرتیپ پور در کتاب نامها و نامدار ها ی گیلان از پیرکوه به عنوان شاه نشین یاد کرده است . مردم پیرکوه از هنگام کوچ به این منطقه از شاخص اجتماعی ویژه ای برخوردار بوده اند که بخشی از عوامل صاحب نفوذ از قبیله عمارلو در انجا اسکان یافتند و نقل است که در جنگ میهنی هرات عده ای از سران پیرکوه حضوری موثر داشتند .پیرکوه پس از سال ۱۳۱۰خورشیدی مرکز دهستان و دارای دهداری بوده است و قبل از آن نیز مالیات و سوار (سرباز) منطقه توسط سران پیرکوه به مرکز قزوین فرستاده می شده است . و اما پیرکوه کنونی : منطقه ای را در بر می گیرد با حدود ۵۰۰۰ (پنج هزار) جمعیت که شامل ۳۲ روستا و ابادی می باشد که در فاصله ۲۰کلیو متری دیلمان کنونی واقع گردیده است . مردمان آن دیار در حال حاضر به دلیل مجاورت و مراودت با گیل و دیلم با دو گویش کردی کرمانجی و گیلکی سخن می گویند . ازجمله روستاهای پیرکوه کنونی :عبارتند از جلیسه ،پیشکیلجان،چمچال،ملامحله،کلاک، بنه زمين،گرماور،پینوند،زنش،وسمه جان،یسن،يرشلمان،آسيابسر،لرده،گیلارکش،کمنی، و روستا های و آبادی های شاهيجان . از نظر موقيعت جغرافيايي : همان گونه که ياد آوری شد پيرکوه در فاصله 20 کلیومتری ديلمان و بر بلندی های منطقه کوهستانی البرز غربی واقع گرديده است و از ناحيه ای کوهستانی زيبا و منحصر به فرد به نام تورار کوه برخوردار است که دارای چشمه های زلال و روان به نام (( سنگ چشمه)) ((دوخانی)) و ((سرخ چشمه)) در اردو سامان ((آردسامان)) می باشد .
عطاله عطایی پیرکوهی برگرفته از مجله ندای پیرکوه [ دوشنبه 21 فروردین1391 ] [ 12:42 بعد از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
عکاسی وحید پیرکوه ۲۳/۸/۸۸
مشاور رئيس جمهور:
عدالتمحوري در مناطق محروم غبار محروميت را از چهره روستاها كنار زد
خبرگزاري فارس: مشاور رئيس جمهور و مدير دفتر مناطق محروم كشور گفت: عدالت محوري دولت در مناطق محروم سبب شد تا غبار محروميت از چهره روستاها كنار رود.  به گزارش خبرگزاري فارس از سياهكل، جليل بشارتي ظهر امروز در جمع مردم پيركوه ديلمان در مسجد صاحبالزمان (عج) دهستان پيركوه آبرساني به اين روستا را تحقق آرزوي مردم منطقه دانست و افزود: پيركوه در زمان وقوع زلزله رودبار بارانداز امدادرساني به زلزله زدگان بود. [ جمعه 29 آبان1388 ] [ 11:58 قبل از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
بعد چندین تپه و ماهور و کوه می رسیم جایی به نام پیرکوه خفته اینجا سالهای بس دراز در کنار چاک های سبز و باز پیر گنمزارهای زرد فام در میان درفک و کوه سمام پور البرز و ستبر نامدار مملو از گیلاس های آبدار باغ های فندقش پربار ور مردمانش دامدار و کارگر در چکادش برفهابرروی برف در زمینش رازهای بس شگرف زیرپایش در تکاپو «چاکرود » درگذار از دره های « زرد رود» می خرامد دختر سبز بهار به چه زیبا در میان کوهسار می پرد دل در هوای کوه یار همچو مرغان در فضای مرغزار می وزد بادی به زلف پیچ دار عطر خوش آرد زیار گلعزار می رسد انگشت بر روی ستار پای کوبان ، دست افشان ، جویبار دشت های پر زلاله در بهار خوش به حال مردمان این دیار گله و چوپان و «شولا» عصا بره و بز ،این سو ،آن سو در چرا در میان سفره سبز خدا می نشینیم در کناره بره ها غرق پندارم که در فصل شتا سبزه ای کوه ؟ لاله ای کو؟ من کجا
شاعر احمد طالبیان [ یکشنبه 15 دی1387 ] [ 11:2 قبل از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
شعر های کردی کرمانجی آقای عطااله عطایی پیرکوهی نِزانِم پار و پیرارِم کُواچو جوانی چَو ، هَره ، یارم کُواچو نِزانِم اَو دلی عاشق ، سَری مَست اُمیدی صبح و ایوارِم کُواچو نمی دانم پار سال و پیرار سال من کجا رفت – جوانی اگر رفت برود ، یار من کجا رفت نمی دانم آن دل عاشق و سر پرشور و مست من با امیدی که هر بامداد و شامگاه داشتم کجا رفت شعر های بیشتر در ادامه مطلب استفاده شعر با ذکر نام شاعر و منبع مجاز است ادامه مطلب [ یکشنبه 15 دی1387 ] [ 11:0 قبل از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
احد چَگنی/از اکراد«چگینی» ما از تبار کوهیم... ما از تبار کوهیم، ما از نژاد عصیان
 یاغی هر چه دستور، عاصی هر چه فرمان سیلی و تازیانه ،تبعید و کوچ و تبعیض از تیغ«شاه عباس» تا چکمه ی«رضاخان» فرزند قرن ها کوچ از ذهن «خرم آباد» تا سرزمین«قزوین» تا «شاهرود» و «لوشان» جامانده یادگاریم در دوره ی«چگینی» بر طاق «پُل شکسته»،در ذهن رود «کشکان» جدّ بزرگم آن جا پای بلوط پیری؛ باصد کمانچه اندوه تنهاست زیر باران وقتی چهارصد سال از خانه دور باشی دیگر نمی شناسد حتّی تو را بیابان آری، چهار قرن است بر لب رسیده جانم در غربت و غریبی از دوری عزیزان! عابد بیار باخود یک مشت خاک «دوره» تاکه نماز خوانم بر تربت «لرستان» ============================ منبع :کردهای قزوین
[ سه شنبه 10 دی1387 ] [ 2:27 بعد از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
کشت زعفران در پیرکوه
[ شنبه 30 آذر1387 ] [ 12:50 بعد از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
[ دوشنبه 20 آبان1387 ] [ 5:7 بعد از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
کردی کرمانج زبان اصلی مردم دهستان پیرکوه
محدودههای قرمز رنگ روی نقشه نشانگر مناطقی است که در آنها زبان کردی به عنوان زبان مادری صحبت میشود
[ سه شنبه 23 مهر1387 ] [ 11:48 قبل از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
پیرکوه پـیـرکـوه ،ای پیـرکـوه نـازنـیـن ای به مثـل مـاه مـانـی در زمـیـن گـفتنـی هـا بـا تـو دارم یـار مـن ای همیشه همـدم و غـمـخـوار مـن غصـه هـا را از دلـم بیـرون نـمـا خنـده هــا را بـر لبـم افـزون نـمـا بـا تـو دارم مـن حکـایت ها بسـی از جـدائیـهـا ، شـکـایت هـا بسـی دوستـی بـهـتـر ز تـو پیـدا نشـد جـز به تو ، این دل به کس شیدا نشد گـفـتـه ام تـا بـشـنـوی راز دلـم خـستـه ام ، آرامـشـم ده سـاحـلـم دوستـت دارم ،ولـی کـم گفتـه ام تـو چـو دریـائی و شـبـنـم گفتـه ام با « سکـوتی» « بـورخانـی » دوستم پـیـرکـوه ، خـاک تو خـون و پوستـم « مـام خـانـی» دلـربـایـی می کند بـا « تـبـرقه» هـم صـدایـی می کند با «حسی چالت » دلم پَـر می کشـد بـر « تلارو » و « گون » سـر می کشد تا به « لخچالـت » رسم گریان شوم زیـن جـدایی، ماتـم و حیـران شـوم «پیـرکـوه صحـرا » جوانـم می کند با « دوخـانـی » هـم زبانـم مـی کنـد « بـورچالـه » غمـزه دارد در بهـار دشـت « چـاکـان » خاطراتش یادگار هست « پلیام و سطلخت » یکـه تاز جـز بـه تو بـا کـس نمـیـگـویـد راز کوه « تورارت » عروس کـوهسـار اهـل « گوهـر چـاکـم» و از آن دیـار چشمه سـاران « امیـر چاک» عزیز دشـت هایـش پر ز گلهـای تـمـیـز می کنـنـد هـر آدم عـاشق اسیـر گـر بـه کبکـانـش نبندند بـاز تیـر « آردو سامان» می کند افغان و داد از جـدائـیـهـا کـه آنــجــا افـتـاد دست نا اهلان افتاد و خواب رفـت سنگ مانده است ، لیک اما آب رفت پیرکوه ، هر شکل و هر رنگی شوی! خـاک گـردی یـا که چون سنگی شوی بچـه هایـت عاشق و شیـدای تـو جـان دهنـد هر دم تو خواهی پای تو گـر به شیرازنـد و گـر تهرانیـنـد گـر بـه کـرماننـد و گـر کاشانینـد بـا خـیـالـت زندگـی زیبـا کنـنـد ورنه غـربـت را بـه دل پیـدا کننـد حـال تـو ای پیـرکوه ، ای جـان من ای کـه تـو روح و تـن و ایـمـان مـن بچـه هـایـت را مـکن از خود جـدا بـا تـو بـودن درد مـا گــردد دوا جان به کف آماده هست احسان تو پـیـرکـوه عشق منـی ، قربان تو شعر : احسان عطایی پیرکوهی
[ یکشنبه 5 اسفند1386 ] [ 7:5 بعد از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
[ جمعه 8 تیر1386 ] [ 9:19 قبل از ظهر ] [ وحید اقایی پیرکوهی ]
[ ]
|
درباره وبلاگ  خوش آمدید به وبلاگ پیرکوه EMEL: akasi_vahid_pirkooh@yahoo.comُ |
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |
